# Pieśń II, 14 (Eheu fugaces, Postume, Postume...)

# Horacy. Pieśń II, 14 (Eheu fugaces, Postume, Postume…). tłum. Lucjan Siemieński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Hej! hej! pierzchliwe Postumie[1], Postumie,
Zbiegają lata; ni modlitwa nasza
Zmarszczków z oblicza odstraszyć nie umie;
Starości, ani śmierć nie odstrasza.

Niczym nie zmiękczysz Plutona[2] wyroków,
Choćbyś mu trzysta byków bił codziennie,
Jak raz Tytyja[3] z Gerionem[4] wziął w oków[5]
Czarnego Stygu[6], tak trzyma niezmiennie.

A my, co ziemskie pożywamy[7] płody,
Radzi nie radzi pójdziem kiedyś wszyscy
Przez jego czarne przewozić się wody,
Wielcy królowie, pachołkowie niscy.

Próżno nas stracha[8] Mars[9] srodze wojenny,
I unikamy burz Adriatyku;
Próżno, gdy powiew pociąga jesienny,
Chronimy zdrowia od chorób bezliku.

W końcu przyjść musisz nad brzeg czarnej rzeki
Mknącej leniwo; patrzyć na tortury
Cór Danausa[10] przeklętych na wieki,
I na Syzyfa[11] trud u stoku góry.

Raz się oderwać trzeba — nie ma rady!
Od roli, domu, małżonki nadobnej;
A z drzew, którymiś umaił twe sady,
Za tobą pójdzie li[12] cyprys żałobny[13].

Cekub[14], chowany pod zamkiem tak długo,
Mądrzejszy dziedzic wypije, zmitręży[15] —
I po podłodze lać się będzie strugą
Wino, co warte iść na stół do księży.

Postumius — postać niezidentyfikowana przez historyków literatury, być może fikcyjna. [przypis edytorski]

Pluton (mit. rzym.) — bóg świata umarłych, odpowiednik Hadesa w mit. gr. [przypis edytorski]

Tytios (mit. gr.) — jeden z gigantów, syn Zeusa i Gai lub Elary; został strącony do Tartaru za próbę gwałtu na Leto, matce Apollina i Artemidy; w ramach kary sępy wydziobują mu wciąż odrastającą wątrobę. [przypis edytorski]

Gerion (mit. gr.) — olbrzym o trzech głowach, trzech tułowiach i trzech parach kończyn; właściciel trzody wołów, zabity przez Heraklesa podczas wykonywania jednej z dwunastu prac. [przypis edytorski]

wziął w oków (daw.) — zakuł w kajdany. [przypis edytorski]

Styks (mit. gr.) — rzeka w Hadesie, podziemnej krainie zmarłych. [przypis edytorski]

pożywamy — dziś popr.: spożywamy. [przypis edytorski]

stracha — dziś popr.: straszy. [przypis edytorski]

Mars (mit. rzym.) — bóg wojny, odpowiednik Aresa w mit. gr. [przypis edytorski]

córy Danausa (mit. gr.) — Danaos (Danaus) miał pięćdziesiąt córek, zwanych Danaidami; zostały one zmuszone do zawarcia związków małżeńskich, przez co w noc poślubną zabiły swoich mężów; za ten czyn zostały skazane na wieczną karę w Tartarze: ciągłe próby doniesienia wody w dziurawych dzbanach. [przypis edytorski]

Syzyf (mit. gr.) — przebiegły założyciel i król Koryntu, który zdradził sekret Zeusa, a następnie podstępnie uwięził posłanego po niego Tanatosa (Śmierć), za co został skazany na pośmiertne męczarnie w Tartarze, najmroczniejszej części podziemnej krainy zmarłych: wtaczanie na górę kamienia, który zawsze stacza się na dół tuż przed osiągnięciem szczytu. [przypis edytorski]

li (daw.; książk.) — tylko; jedynie. [przypis edytorski]

cyprys żałobny — cyprys to drzewo, które zostało poświęcone Plutonowi, ponieważ raz ścięte nie odrasta; symbolizuje grób, żałobę, niegdyś używane do wyrobu trumien; staroż. Grecy i Rzymianie wkładali gałązki cyprysu do grobów. [przypis edytorski]

cekub — gatunek wina. [przypis edytorski]

zmitrężyć — zmarnować. [przypis edytorski]