# Pieśń II, 20 (Non usitata nec tenui ferar...)

# Horacy. Pieśń II, 20 (Non usitata nec tenui ferar…). Do Mecenasa[1]. tłum. Lucjan Siemieński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Niezwyczajnymi, niewątłymi pióry
Piewca dwoisty, przez płynne lazury
Lecę nad grody, nad zawiść nikczemną
Wzbity — a ziemia ucieka przede mną.

Mnie, zrodzonego z ojca krwi ubogiej,
Mnie, co kochanym nazywa mój drogi
Mecenas — mnie śmierć nie zgładzi na wieki,
Ni od stygowej[2] odepchną mię[3] rzeki.

Już, już mi skóra chropawa golenie
Ściąga, w białego łabędzia się mienię[4];
Od góry w puszek już obrastam miękki,
Mam go na barkach i palcach u ręki.

Wnet ja szybszymi niż sam Ikar[5] loty
Brzegów Bosforu szumiące zawroty,
Hiperborejskie[6] stepy i Getule[7]
Oblecę, pieśnią łabędzią rozczulę.

Mnie pozna Kolchid[8] i Dak[9], co się naszej
Marsów kohorty[10], niby to nie straszy,
Daleki Gelon[11], mnie iberskie[12] rody,
I ci, co piją rodanowe[13] wody.

Nie chcę ja neniów[14], gdy już zwłoki moje
Do grobu pójdą; o wycia nie stoję,
Ani o żale; przepych niepotrzebny
Którym się obrzęd otacza pogrzebny.

Mecenas właśc. Gaius Cilnius Maecenas (70–8 p.n.e.) — rzymski polityk i pisarz, doradca i przyjaciel cesarza Augusta, opiekun i protektor najsławniejszych poetów rzymskich: Horacego, Owidiusza, Wergiliusza; jego nazwisko stało się synonimem patrona sztuki, literatury lub nauki. [przypis edytorski]

stygowy (mit. gr.) — styksowy (od nazwy rzeki płynącej w krainie umarłych). [przypis edytorski]

mię — mnie. [przypis edytorski]

mienię — tu: zamieniam. [przypis edytorski]

Ikar (mit. gr.) — syn Dedala, otrzymał od niego skrzydła spojone woskiem, na których uniósł się tak wysoko, że wosk stopił się w słońcu, a Ikar runął w morze. [przypis edytorski]

hiperborejski (mit. gr.) — przym. od: Hiperborea, legendarna kraina, znajdująca się na północy, uznawana za krainę wiecznego szczęścia. [przypis edytorski]

Getulia — południowa część Maroka w Afryce. [przypis edytorski]

Kolchid — mieszkaniec Kolchidy, krainy historycznej położonej na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego. Tu użycie synekdochiczne, tj. „część za całość”: jeden Kolchid reprezentuje w utworze swój naród. [przypis edytorski]

Dak — mieszkaniec Dacji, staroż. krainy odpowiadającej terytorialnie dzisiejszej Rumunii, tu użycie synekdochiczne. [przypis edytorski]

kohorty — oddział, 1/10 legionu. [przypis edytorski]

Gelon — członek staroż. ludu Gelonów, zamieszkującego północno-zachodnią Scytię, tereny dzisiejszej centralnej Ukrainy. [przypis edytorski]

iberski — dziś popr.: iberyjski, przym. od: Iberia, staroż. nazwa dzisiejszej Hiszpanii. [przypis edytorski]

Rodan — rzeka na terenie dzisiejszej Szwajcarii i Francji. [przypis edytorski]

nenia — pieśni żałobne. [przypis edytorski]