# Pieśń II, 7 (O saepe mecum tempus in ultimum...)

# Horacy. Pieśń II, 7 (O saepe mecum tempus in ultimum…). Do Pompejusza Warusa. tłum. Lucjan Siemieński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pomnisz, jak śmierci w oczy my patrzali
Z bliska, gdy Brutus[1] hetmanił[2] szeregom
Któż ci kwiryctwo[3] wrócił, kto z oddali
Wrócił penatom[4] i italskim brzegom?

Pompeju! my dwaj najstarsi druhowie,
Z tobą mi chwile biegły nieleniwo
Niegdyś przy pełnym, z różami na głowie
Malobatrową[5] łyszczącej oliwą.

My pod Filippi[6] walczyliśmy razem,
Gdzie tak sromotnie zgubiłem w popłochu
Tarczę, gdy męstwo naszych pod żelazem
Padło, w skrwawionym tarzając się prochu.

Lecz mię drżącego pośród nieprzyjaciół
Wyrwał Merkury[7] i przechował w chmurze;
A tyś do mordów, bracie, tak się zaciął,
Żeś z portu wypadł, w nowe lecąc burze.

Złóżże więc Bogu dziękczynne obiaty[8]
I wypoczywaj, bojem zmordowany,
Tu, gdzie cień daje ten laur rosochaty,
I gdzie czekają na cię pełne dzbany.

Massyk[9] gubiący troski lej do szklanki,
A z konch[10] głębokich czerp maści i wonie.
Hej żywo! kto nam posplata tam wianki
Świeże z opichu[11] i mirtu na skronie?

Kogo nam Wenus[12] da królem biesiady?
Mniejsza — lecz dzisiaj pohulam jak Traki[13] —
O, bo już sobie nie mogę dać rady,
Kiedy mi do dom zawitał gość taki!

Brutus, właśc. Marek Juniusz Brutus (85–42 p.n.e.) — rzymski polityk i dowódca wojskowy; jeden z przywódców spisku przeciwko Juliuszowi Cezarowi i zabójców dyktatora; razem z Kasjuszem, innym przywódcą spisku, zebrał wojska i opanował prowincje wschodnie; po przegranej bitwie z Markiem Antoniuszem i Oktawianem Augustem pod Filippi popełnił samobójstwo. [przypis edytorski]

hetmanić — dowodzić. [przypis edytorski]

kwiryctwo — tu: obywatelstwo. [przypis edytorski]

penaty (mit. rzym.) — bóstwa opiekujące się domem. [przypis edytorski]

malobatr — syryjski olejek wonny. [przypis edytorski]

Filippi — miasto w Macedonii, w okolicach którego w 42 p.n.e. rozegrały się dwie bitwy rzymskiej wojny domowej. W drugiej z nich Marek Antoniusz i Oktawian August pokonali armię republikańską, dowodzoną przez Brutusa i Kasjusza, czyli przywódców spisku przeciw Cezarowi. Zwolennicy republiki ponieśli klęskę, a ich obydwaj dowódcy popełnili samobójstwo. [przypis edytorski]

Merkury (mit. rzym.) — posłaniec bogów. [przypis edytorski]

obiata (daw.) — ofiara. [przypis edytorski]

massyk — rodzaj słodkiego wina. [przypis edytorski]

koncha — muszla. [przypis edytorski]

opich — seler zwyczajny (Apium graveolens) lub inna roślina z rodziny selerowatych. [przypis edytorski]

Wenus a. Wenera (mit. rzym.) — bogini miłości i piękna, odpowiednik greckiej Afrodyty. [przypis edytorski]

Traki — dziś popr. forma M. lm: Trakowie, mieszkańcy Tracji. [przypis edytorski]