# Pieśń III, 26 (Vixi duellis nuper idoneus...)

# Horacy. Pieśń III, 26 (Vixi duellis nuper idoneus…). Do Wenus. tłum. Henryk Sienkiewicz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Byłem ci niegdyś jak ulał dla dziewek,
W zapasach z nimi nie bez chwały szczerej;
Dziś mój wojenny dawny przyodziewek
I lutnię wieszam w świątyni Wenery[1].

Hej! hej! tam złóżcie ów wszelaki statek[2]:
Pochodnie, łuk mój i drążki, którymi
Drzwi podważałem panieńskich komnatek,
By lube żądze ukoić za nimi.

…Dziś piękna Chloe w oczy mi się śmieje,
A więc cię błagam, boska Cypru pani,
Zanim do reszty łeb mi posiwieje,
Oćwicz batożkiem tęgo skórę na niej.

Wenera a. Wenus (mit. rzym.) — bogini miłości, jej gr. odpowiednikiem była Afrodyta, według legendy narodzona z morskiej piany w pobliżu Cypru. [przypis edytorski]

statek (daw.) — majątek, zwł. ruchomy. [przypis edytorski]