# Pieśń III, 30 (Exegi monumentum aere perennius...)

# Horacy. Pieśń III, 30 (Exegi monumentum aere perennius…). Do Muzy. tłum. Lucjan Rydel

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Stawiłem sobie pomnik trwalszy niż ze spiży[1],
Od królewskich piramid sięgający wyżej;
Ani go deszcz trwający, ani Akwilony[2]
Nie pożyją[3] bezsilne, ni lat niezliczony

Szereg, ni czas lecący w wieczności otchłanie.
Nie wszystek umrę, wiele ze mnie tu zostanie
Poza grobem. Potomną sławą zawsze młody,
Róść[4] ja dopóty będę, dopóki na schody

Kapitolu[5] z westalką[6] cichą kapłan kroczy.
Gdzie z szumem się Aufidus[7] rozhukany toczy,
Gdzie Daunus[8] w suchym kraju rządził polne ludy,
Tam o mnie mówić będą, że ja — niski wprzódy,

Na wyżyny się wzbiłem, i żem przeniósł pierwszy
Do narodu Italów rytm aiolskich wierszy[9].
Melpomeno[10], weź chlubę, co z zasługi rośnie,
I delfickim wawrzynem wieńcz mi włos radośnie.

spiża — dziś popr. spiż (D. lp.: spiżu), rodzaj brązu, stop o dużej trwałości. [przypis edytorski]

Akwilon (mit. rzym.) — bóg wiatru płn.; uosobienie gwałtownego, zimnego wiatru oraz w ogóle Północy jako strony świata; odpowiednik Boreasza w mit. gr. [przypis edytorski]

pożyć — tu: zmóc, zwalczyć, pokonać. [przypis edytorski]

róść (daw.) — rosnąć. [przypis edytorski]

Kapitol — wzgórze w Rzymie, na którym stała świątynia Jowisza, Junony i Minerwy. [przypis edytorski]

westalka (mit. rzym.) — kapłanka strzegąca świętego ognia w świątyni bogini Westy (patronki ogniska domowego) w staroż. Rzymie; westalki składały śluby czystości, nosiły biały strój i cieszyły się wielkim szacunkiem społecznym. [przypis edytorski]

Aufidus — dawna nazwa rzeki Ofanto w południowej Italii. [przypis edytorski]

Daunus (mit. rzym.) — jeden z królów Apulii. [przypis edytorski]

aiolskie wiersze — liryka eolska, grecka poezja liryczna. [przypis edytorski]

Melpomena (mit. gr.) — pierwotnie muza pieśni, później stała się muzą tragedii, z czego jest obecnie powszechnie znana, przedstawianą na koturnach, ze smutną maską tragiczną. [przypis edytorski]