# Jastrząb i sokół

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Niech zważa, z kim ma sprawę, kto chce być junakiem.
Jastrząb, że się z niejednym dobrze spotkał[1] ptakiem,
Chciał sokoły wojować; śmiał się sokół lotny.
Na koniec z zuchwałości takowej markotny[2],
Porwał go; a gdy ostre szpony wskroś przebodły,
Rzekł: «Daruję cię życiem, boś dla mnie zbyt podły»[3].
Szpecą sławę zwycięstwa mdłe[4] nieprzyjacioły;
Jastrzębie na przepiórki, orły na sokoły.

spotkać się — tu: w bezpośredniej walce. [przypis redakcyjny]

markotny — tu: rozgniewany. [przypis redakcyjny]

podły — lichy, marny. [przypis redakcyjny]

mdły — tu: nędzny, słaby. [przypis redakcyjny]