# Jeszcze jeden mazur dzisiaj...

Ludwik Ksawery Pomian-Łubiński

# Ludwik Ksawery Pomian-Łubiński. Jeszcze jeden mazur dzisiaj…[1]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Jeszcze jeden mazur dzisiaj,
Choć poranek świta[2].
Czy pozwoli panna Krysia?
Młody ułan pyta.
Lecz niedługo błaga, prosi,
Boć to w polskiej ziemi,
W pierwszą parę ją unosi,
A sto par za niemi.
W pierwszą parę ją unosi
A sto par za niemi.

Ułan czule[3] szepce w uszko,
I ostrogą[4] dzwoni,
W pannie tłucze się[5] serduszko
I liczko się płoni.
Cyt, serduszko, nie płoń liczka,
Bo ułan niestały,
O pół mili[6] wre potyczka,
Słychać pierwsze strzały.
O pół mili wre potyczka,
Słychać pierwsze strzały.

Słychać strzały, głos pobudki,
Dalej, na koń, hurra!
Lube dziewczę, porzuć smutki,
Zatańczym[7] mazura.
Jeszcze jeden krąg dokoła,
Jeden uścisk bratni,
Trąbka budzi, na koń woła[8],
Mazur to ostatni!
Trąbka budzi, na koń woła,
Mazur to ostatni!

Jeszcze jeden mazur dzisiaj… — inna wersja tytułu: Ostatni mazur. [przypis edytorski]

choć poranek świta — inna wersja tekstu: boć już dzionek świta. [przypis edytorski]

czule — w innej wersji też: „mile”. [przypis edytorski]

I ostrogą — w innej wersji: „ostrogami”. [przypis edytorski]

tłucze się — w innej wersji: „bije się”. [przypis edytorski]

o pół mili — w innych wersjach: „tam za borem” a. „tam za miastem” (tak w źródle). Wybrano wersję bardziej rozpowszechnioną. [przypis edytorski]

zatańczym — w innej wersji: „dokończym”. [przypis edytorski]

trąbka budzi, na koń woła — inna wersja: „siadaj na koń, trąbka woła” (tak w źródle); „na koń wsiadać, trąbka woła”. Wybrano wersję bardziej rozpowszechnioną. [przypis edytorski]