# Odi profanum volgus

Jan Kasprowicz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Czemu uciekam od natłoku ludzi?
Tak mnie niejeden pyta się, zdumiony…
Czyż grzech, co z czoła zrzuca im korony
Bożego piętna[2], we mnie wzgardę budzi?

Czym jest z tych karłów, co w dumie niezdrowej
Wzniósłszy nad miarę serca i rozumu
Kościół dla siebie, drżą, by dotyk tłumu
Tej ich karcianej nie zniszczył budowy?

Nie! nie! Ja w ciemnej swego wnętrza kaźni,
Jak ów pustelnik wyklęty ze świata,
Z tej się zamykam bolesnej przyczyny —

Aby nie czytać w oczach człeka-brata,
W których swój obraz widzę najwyraźniej,
Własnej słabości, ach! i własnej winy!…

odi profanum volgus — „nienawidzę pospolitego tłumu”; początek słynnej ody [III, 1] Horacego; volgus: późniejsze vulgus. [przypis redakcyjny]

piętno — tu: znak, naznaczenie. [przypis edytorski]