# Barbara Klicka. Przekrój strzałkowy[1]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Mój nowy skład, jak sad bez jabłek, jak brzegi bez kładki: od szyi
w górę, od szyi w dół — oburącz zakładanie obróż. Gramy w ciepło-zimno.
Dotyka się po to, żeby było bliżej. Dotykasz mnie po to, żeby było dalej.

Przyciągasz za sobą w antyoranżerie, na czarne bieguny tylko
z odpychaniem. Wrzeszczenie do ucha, kopanie przez ścianę. To, co nie
jest twoje, z pewnością jest piękne, więc grajmy w pustkę i nie grajmy
w pełnię.

przekrój strzałkowy — pionowy przekrój ciała, dzielący je na część prawa i lewą. [przypis edytorski]