# Barbara Klicka. Sieć czwarta

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> „Ucho”, które mamy z boku głowy, to tylko jedna,
> najlepiej widoczna część narządu słuchu.

www.sluch.com.pl

Napina się brzuch ryby i już — masz proroka na dotknięcie palcem. On
ma to do ciebie, że nie umie milczeć — przyszłość się nim przepowiada,
znalazła w nim sobie miejsce na zawsze, na teraz. I musisz to znosić jak
karcone dziecko, które ma uszy do słuchania, ale nóg wcale nie ma do
ucieczki.

Więc słuchasz.

Otwierają się przyparkowe brzozy, w każdym ich wątłym, spalinowym
słoju może mieszkać szczerozłoty koszmar. Kładziesz go na dłoni,
szperasz w benzynowych tęczach. Za siedmioma rzekami obce tęczówki
właśnie tracą kolor, wtórnie wychwyca się spod nich serotoninę i ranę,
żeby już za chwilę mogła stać się twoja.

Bez reszt.