# Barbara Klicka. Terytorium powiernicze

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Sen o siedmiu gwoździach w czaszce. Waham się, bo żadna
z możliwości nie jest gotowa na sens. Ojciec mówi: pomyśl, nie krzyczysz.
Mówię ojcu: pokrzycz nie pomyśl. Mieszkam z tą kacią łapą, ona mnie
karmi.

A teraz spójrz — poderwałam do tańca siedem gwoździ; siedmiu
chłopców z Albatrosa i jedna nieboszczka. Mieszkałam nad brwią,
nad sutkiem, nad mądrym strumykiem, aż nastał czas eksmisji
i wyprowadzania w pole.

A w polu zakłada się uprząż. Hej, uprząż zakłada się w polu. Niech
żyją nieurodzaj i jałowe piaski! Niech ziarna padają na dna oceanów,
niech stawy zajdą glonami i czarną rzęsą! Tutaj ziemia służy jedynie do
nakrycia.