# Barbara Klicka. Wielokrotnie

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ta zima jak wiosna, a strach jak wczasy koło Kołobrzegu. Przywykanie
do myśli, a także vice versa. Bo może być tak, że rytm zmienia w bęben,
albo chociaż w kontrabas z jedną czułą struną, od dna aż do szczytu — we
wszystkich punktach amen.

A oto historia:
szyba, za nią kawa, wrzask jak na lotnisku, gdy nagle,
cholera, ależ cudny płaszczyk.

Albo:
szyba, za nią cmentarz w środku pełen wody, złe
prądy zmieniają go w lądowisko kawek.

Albo:
szyba, a za nią: na cmentarz raczej w płaszczu, na
kawę na lotnisko, ciepło trafia w zimno, nożyce na kość.