# ziemniak

Szczepan Kopyt

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

ziemniak nie podzieli się z nami refleksjami o życiu
ale my możemy podzielić się z nim
choć jedyne czego może od nas oczekiwać to

nasze odchody skądinąd tak podobne do słów
że zarówno bez pierwszych jak i drugich
nie moglibyśmy żyć pisać wierszy smażyć

chipsów w wielkich ośrodkach przemysłu
kolonizacja świata była naszym wspólnym dziełem
dlatego w maju kiedy mogę przyjmować cię ze skórką

i kroić na plasterki mój mięciutki braciszku
myślę o tym czego jeszcze dokonamy jesienią
babcia twoją pomarszczoną skórą nakarmi

oswojone ptaki w jakimś zakątku ja użyźnię glebę
błyskotliwą puentą będzie dalsza wspólna droga
reorganizacja mutualizm eugenika tożsamość