# Dzień pierwszy wiosny

Wincenty Korotyński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Zawiośniało wiele mało,
Słonko w górę pnie się,
Po spadlinie woda płynie,
Taje śnieg na strzesie[1].

Z brzaskiem dzionka pieśń skowronka
Rozwesela ludzi —
Och! na gody do swobody
Bóg przyrodę budzi!

Kmieć wesoły, na swe woły
Jarzmo[2] naporządza;
W każdym łonie ogniem płonie
Jakaś nowa żądza.

Smutny stoję!… Serce moje,
Przecz[3] nie bijesz głośniéj?
Czyż się w tobie, jakby w grobie,
Nigdy nie zawiośni?

Wspomnieć miło, co to było
Onegdajszej wiosny!
Człek był inny, tak dziecinny,
Pusty, tak radosny!

Tak śpiewaniem, tak kochaniem
Wszystkie czucia brzmiały,
Że w ramiona, że do łona
Tuliłby świat cały!

Toż z zapałem wzrok mój słałem
W siedziby aniołów;
Dziś się głowa w dłonie chowa,
Ciężka jakby ołów.

Toż piosneczka skowroneczka
Szczęściem pierś zaludni;
Dziś szeleści smutne wieści
Jak w bezwodnej studni.

Toż szalony, na przegony[4]
Z wiatrami biegałem;
Dziś się sunę, jakbym trunę[5]
Wiódł z ojcowskiem ciałem.

Prawda, zima srogo trzyma
Aż — od Listopada;
Ziemia cała skamieniała,
Jak trup sina, blada.

Lecz… czyż przecie wszystko w świecie
Mróz tak ścina, suszy,
Że wyniszcza nawet zgliszcza
Świętych uczuć duszy? …

Cudów dzieło!… Coś mignęło,
Jakieś ptaszę wieszcze:
„To nie cuda, to ułuda,
To nie wiosna jeszcze!

To nie ona upragniona
„Liczko swe odsłania:
To przedwieśnie[6] — ona wskrześnie
W sam dzień zmartwychwstania!”

Dni pustoty, śnie mój złoty,
Więc mi powrócicie,
Gdy w naturze przejdą burze
Wskrześnie nowe życie?

Więc mi wróci dawne czucie,
Co pogardza znoje,
Dawna wiara, rzewność stara
I kochanie moje?

I myśl łódka, wesolutka
Wyrwie się mieliźnie,
Z objęć burzy się wynurzy
Falom się wyśliźnie?!

Wolaż Boża! — u podnoża
Twego, o Jehowo!
Smutną moję gęśl nastroję
Na piosenkę nową.

I rozgłośnie młodej wiośnie
Piosnka ma wybuja,
Z ludźmi społy[7] i z anioły,
Pod takt: Alleluja!

na strzesie — dziś popr. forma Msc.lp: na strzesze. [przypis edytorski]

jarzmo — uprząż do orki. [przypis edytorski]

przecz (daw.) — dlaczego. [przypis edytorski]

na przegony — na wyścigi. [przypis edytorski]

truna — dziś: trumna. [przypis edytorski]

przedwieśnie — dziś popr.: przedwiośnie. [przypis edytorski]

społy (daw.) — wspólnie. [przypis edytorski]