# Wicinnik na wiosnę

Wincenty Korotyński

# Wincenty Korotyński. Czem chata bogata, tem rada. Wicinnik[1] na wiosnę

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Słońce chmurki rozgania,
Wiosna rączkę nam poda,
Niemen skoczy z posłania,
Będzie niebo a woda;
My tą dróżką — drożyną
Popłyniemy z wiciną[2].

Co tam rapa[3], zawała[4]!
Precz, kto lękasz się biedy!
Kto odważny — jak strzała
Do Królewca, Kłajpedy!
Jak my rannych żurawi,
Tam wiciny ciekawi.

Wraz na bacie[5] k'nam zgrają
Płyną spasłe Niemczyska:
„Mospan Polak!” wołają,
Starszy kupca uściska;
Oj, podskoczy okrutnie
Kiedy żytko nam utnie!

Byłoż ziarna bogato!
Podziobały je wróble,
Że choć prosto na lato,
Zęby schowaj gdzieś w kuble;
Reszta płynie do Gdańska…
Wola Bożka i pańska!

I tam jeść chcą niezgorzej:
Wszyscy Boża drużyna!
My im damy dar Boży,
Oni dadzą nam wina —
Ot i kupcy, i pany
Radzi[6] będą z zamiany!…

Maszcie, druhu jedyny!
Wtenczas ciebie ustroję
W kraśną[7] flagę i w liny,
Jak we wstęgi dziewoję,
I wicina popłynie
Ku serdecznej rodzinie…

wicinnik — człowiek ciągnący pod prąd w górę rzeki wicinę, tj. statek rzeczny służący do transportu towarów. [przypis edytorski]

wicina — statek rzeczny służący do transportu towarów. [przypis edytorski]

rapa (daw.) — próg rzeczny. [przypis edytorski]

zawała — prawdop. przeszkoda. [przypis edytorski]

bat (daw.) — duża łódź do transportu towarów na wodach śródlądowych. [przypis edytorski]

rad (daw.) — zadowolony. [przypis edytorski]

kraśny — czerwony. [przypis edytorski]