# Życie poprzednie

Charles Baudelaire

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Długom ja żył pod cieniem portyków klasycznych,
Które słońca nadmorskie w blask wieńczyły złoty,
A szereg kolumn prostych i majestatycznych
Wieczorami się zdawał jak bazaltów groty.

Wichry, mnąc obraz nieba pod morza błękitem
Uroczyście mistycznym sposobem mieszały
Swej muzyki bogatej potężne hejnały
Ze szkarłatem wieczoru w oczach mych odbitym.

Tam to żyłem ja niegdyś śród rozkoszy cichej —
Śród lazurów — otoczon wszelkimi przepychy!

Oblanych aromatem, nagich dziewic koło
Palmowymi liściami chłodziło me czoło,

A jedyną ich troską było podsycanie
Bólu, który mną targał w wiekuistej ranie!