# [Ja tu stoję za drzwiami – za klonowymi...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. Trzy róże. [Ja tu stoję za drzwiami — za klonowymi…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ja tu stoję za drzwiami — za klonowymi,
I wciąż milczę ustami — rozkochanymi.
Noc nadchodzi w me ślady — tą samą drogą,
Pociemniało naokół[1] — nie ma nikogo!

Od miłości zamieram — chętnie zamieram,
I drzwi twoje rozwieram[2] — nagle rozwieram,
I do twojej alkowy[3] wbiegam uparcie,
I przy łożu twym staję, niby na warcie!

Żaden lęk mię[4] nie zlęknie i nie wyżenie[5],
Nawet rąk twych po murach spłoszone cienie,
Choćbyś mnie zaklinała wszystkimi słowy,
Już ja nigdy nie wyjdę z twojej alkowy!

naokół (daw.) — naokoło. [przypis edytorski]

rozwierać (daw.) — otwierać. [przypis edytorski]

alkowa (daw.) — sypialnia. [przypis edytorski]

mię (daw.) — mnie. [przypis edytorski]

wyżenąć (daw.) — wygnać. [przypis edytorski]