# [U wpółrozwartych stoim drzwi...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. Trzy róże. [U wpółrozwartych stoim drzwi…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

U wpółrozwartych stoim[1] drzwi,
Marszcząc ku dalom swoje brwi.
Nic — tylko próg, tej chaty próg,
Gładzony wciąż utrudą[2] nóg —
A z dala w słońcu szumi las,
I wiem, że w lesie nie ma nas!

W dłoni już pełny dzierżysz dzban,
Krew doń[3] upływa z naszych ran,
Nic — tylko krew i tylko krew,
I dwojga ust wylękły śpiew —
A z dala w słońcu szumi las,
I wiem, że w lesie nie ma nas!

stoim (gw.) — stoimy. [przypis edytorski]

utruda — zmęczenie, trud. [przypis edytorski]

doń — do niego. [przypis edytorski]