# [Śledzą nas... Okradają z ścieżek i ustroni...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. W malinowym chruśniaku. [Śledzą nas… Okradają z ścieżek i ustroni]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Śledzą nas… Okradają z ścieżek i ustroni,
Z trudem przez nas wykrytych. Gniew nasz w słońcu pała!
Śpieszno nam do łez szczęścia, do tchów naszych woni,
Chcemy pieszczot próbować, poznawać swe ciała.

Więc na przekór przeszkodom źrenicą bezradną
Chłoniemy się nawzajem, niby dwa bezdroża,
A gdy powiek znużonych kotary opadną,
Czujemy, żeśmy wyszli z uścisków i z łoża.

Nikt tak nigdy nie patrzał[1], nie bywał tak blady,
I nikt do dna rozkoszy ciałem tak nie dotarł,
I nie nurzał swych pieszczot bezdomnej gromady
W takim łożu, pod strażą takich czujnych kotar!

patrzał — dziś popr. forma 3 os. lp cz.przesz.: patrzył. [przypis edytorski]