# [Ty pierwej mgły dosięgasz, ja za tobą w ślady...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. W malinowym chruśniaku. [Ty pierwej mgły dosięgasz, ja za tobą w ślady…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ty pierwej[1] mgły dosięgasz, ja za tobą w ślady
Zdążam, by się w tym samym zaprzepaścić lesie,
I tropiąc twoją bladość, sam się staję blady,
I zdybawszy[2] twój bezkres, sam ginę w bezkresie.

A potem wzieram[3] w oczy, by zgadnąć, czy dość ci
Omdlenia, co się nogom udziela, jak szczęście,
I twe dłonie, jak w pąki, mnę w zdrobniałe pięście[4],
By się w nich docałować twych chrząstek i kości.

A one wypukleją na dłoni przegibie[5],
Niby pestki owoców, zróżowionych znojem,
I nieśmiałym do ust mych garną się wyrojem,
Zatajone w swej ciepłej od pieszczot siedzibie.

Ich dotyk budzi wzruszeń zaniedbanych krocie,
A ty, tuląc je w warg mych rozrzewnioną ciszę,
Dziecinniejesz w uścisku, malejesz w pieszczocie,
Chwila — a już cię do snu z lat dawnych kołyszę.

pierwej — najpierw. [przypis edytorski]

zdybać — schwytać, przyłapać. [przypis edytorski]

wzierać (przestarz.) — wglądać. [przypis edytorski]

pięście — dziś popr. forma B. lm: pięści. [przypis edytorski]

przegib — przegięcie. [przypis edytorski]