# [Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. W malinowym chruśniaku. [Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze..]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze[1],
Spłodzone samo przez się w sennej bezzadumie.
Nieoswojone z niebem patrzy w podobłocze[2]
I węszy świat, którego nie zna, nie rozumie.

Swym cielskiem kostropatym[3] kąpie się w kałuży,
Co nęci, jak ożywczych jadów pełna misa,
Czołgliwymi[4] mackami krew z kwiatów wysysa
I ciekliną[5] swych mętów po ziemi się smuży[6].

Zwierzę, co trwać nie zdoła zbyt długo na świecie,
Bo wszystko wokół tchnieniem zatruwa i gasi,
Lecz gdy ty białą dłonią głaszczesz je po grzbiecie,
Ono, mrucząc, do stóp twych korzy się i łasi.

zmrocze (rzad.) — mrok, mroczne miejsce. [przypis edytorski]

podobłocze (daw.) — przestworza, obszar podniebny. [przypis edytorski]

kostropaty — szorstki, obfity w nierówności. [przypis edytorski]

czołgliwy — pełzający, czołgający się. [przypis edytorski]

cieklina — odnoga. [przypis edytorski]

smużyć się — zostawiać za sobą smugę. [przypis edytorski]