# [Zmienionaż po rozłące? O, nie, niezmieniona!...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. W malinowym chruśniaku. [Zmienionaż po rozłące? O, nie, niezmieniona!…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Zmienionaż po rozłące? O, nie, niezmieniona!
Lecz jakiś kwiat z twych włosów zbiegł do stóp ołtarzy,
A choć brak tego zbiega nie skalał twej twarzy,
Serce me w tajemnicy przed twym sercem kona…

Dusza twoja śmie marzyć, że w gwiezdne zamiecie
Wdumana, będzie trwała raz jeszcze i jeszcze —
Lecz ciało? Któż pomyśli o nim we wszechświecie,
Prócz mnie, co tak w nie wierzę i kocham, i pieszczę?

I gdy ty, szepcząc słowa, w ust zrodzone znoju,
Dajesz pieszczotom ujście w tym szepcie, co pała[1],
Ja, zamilkły wargami u piersi twych zdroju[2],
Modlę się o twojego nieśmiertelność ciała.

pałać — płonąć. [przypis edytorski]

zdrój — źródło. [przypis edytorski]