# [Leci liście z drzewa...]

Wincenty Pol

# Wincenty Pol. [Leci liście[1] z drzewa…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> O luba Polsko! krwią zbroczona niwo!
> Los zajrzał[2] twoim wawrzynom[3],
> Ale im więcej jesteś nieszczęśliwą,
> Temeś[4] droższą twoim synom…

J. U. Niemcewicz

Leci liście z drzewa,
Co wyrosło wolne;
Znad mogiły śpiewa
Jakieś ptaszę polne:

Nie było — nie było,
Polsko, dobra tobie!
Wszystko się prześniło,
A twe dzieci w grobie.

Popalone sioła,
Rozwalone miasta,
A w polu dokoła
Zawodzi niewiasta.

Wszyscy poszli z domu[5]
Wzięli z sobą kosy;
Robić nie ma komu,
W polu giną kłosy.

Kiedy pod Warszawą
Dziatwa[6] się zbierała,
Zdało się, że z sławą
Wyjdzie Polska cała.

Bili zimę całą,
Bili się przez lato;
Lecz w jesieni za to
I dziatwy nie stało.

Skończyły się boje,
Ale pusta praca;
Bo w zagony swoje
Nikt z braci nie wraca.

Jednych ziemia gniecie,
A inni w niewoli,
A inni po świecie
Bez chaty i roli.

Ni pomocy z nieba,
Ani z ludzkiej ręki,
Pusto leży gleba,
Darmo kwitną wdzięki.

O Polska kraino!
Gdyby ci rodacy,
Co za ciebie giną,
Wzięli się do pracy

I po garstce ziemi
Z ojczyzny zabrali,
Już by dłońmi swemi[7]
Polskę usypali.

Lecz wybić się siłą,
To dla nas już dziwy;
Bo zdrajców przybyło,
A lud zbyt poczciwy.

liście (tu daw.) — listowie. [przypis edytorski]

zajrzał (daw.) — tu: zazdrościł. [przypis edytorski]

Los zajrzał twoim wawrzynom — los zazdrościł ci twojej chwały. [przypis edytorski]

temeś droższą (daw.) — tym droższa jesteś. [przypis edytorski]

Wszyscy poszli z domu (…) — zwrotki IV–VIII są prawdopodobnie aluzją do przebiegu i klęski powstania listopadowego. [przypis edytorski]

dziatwa — dzieci, dzieciarnia; tu: nasi chłopcy, tj. powstańcy. [przypis edytorski]

swemi — dziś popr. forma N. lm: swymi a. swoimi. [przypis edytorski]