# Śmiercie

Bolesław Leśmian

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Chodzą Śmiercie[1] po słonecznej stronie,
Trzymający się wzajem za dłonie.

Którą z naszej wybierzesz gromady,
By w cmentarne uprowadzić sady?

Nie chciał pierwszej, że nazbyt miniasta[2],
Grób, gdy hardy, pokrzywą porasta.

Nie chciał drugiej, że nadmiernie złota,
Nie zna ciszy, kto się tak migota[3].

Wybrał trzecią, co choć bogulicha[4],
Lecz tak cicha, że wszystko nacicha[5].

Coś za jedna, że podobasz mi się
W swym bożystym na ziemi zarysie?

Żal mi, przeżal[6] ptaka, co odlata[7],
Dla cię[8] umrę z nieżalu do świata.

Blada jesteś, jak to słońce w zimie —
Kędy[9] dom twój i jak ci na imię?

Dom mój stoi na ziemi uboczu,
A na imię nic nie mam, prócz oczu.

Nic w tych oczach nie mam, prócz wieczoru,
Pewna byłam twojego wyboru.

Jeden zowąd śmierć sobie wybiera,
Ale drugi tą śmiercią umiera.

Choć wybrałeś, nie wiedząc dla kogo,
Zawszeć będę[10] pamiętną i drogą.

Jestem śmiercią twej matki, co w chacie
Uśmiechnięta czeka teraz na cię.

śmiercie — dziś popr. forma M. lm rzecz. śmierć: śmierci. [przypis edytorski]

miniasty — przybierający różne wyrazy twarzy, najczęściej wyrażające pogardę, niechęć, poczucie wyższości. [przypis edytorski]

migotać — błyszczeć, lśnić. [przypis edytorski]

bogulichy (gw.) — mizerny, wynędzniały. [przypis edytorski]

nacichać — dziś popr.: przycichać. [przypis edytorski]

przeżal — duży żal. [przypis edytorski]

odlatać (przestarz.) — odlatywać. [przypis edytorski]

dla cię — dziś popr.: dla ciebie. [przypis edytorski]

kędy (daw.) — którędy. [przypis edytorski]

zawszeć będę (daw.) — tu: zawsze będę dla ciebie. [przypis edytorski]