# [W głąb podwórza świt przenika sennie...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. W zwiewnych nurtach kostrzewy. [W głąb podwórza świt przenika sennie…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

W głąb podwórza świt przenika sennie,
Słychać bicie dwóch sprzecznych zegarów.
Na śmietniku skrzy się drogocennie
Potłuczonych resztka okularów.

Kiedy z rynny jaskółka wylata[1],
Mur w ślad za nią zda się rość[2] w obłoki!
Pod akacją już obce dla świata
Leżą szczura rozczochrane zwłoki.

Dłoń dziewczęca z przeciwka dla psoty
Szkłem na ścian mych kwiaciate[3] obicie
Rzuca żywe, słoneczne pełgoty[4],
Którym lubię się przyglądać skrycie.

wylatać (rzad.) — wylatywać. [przypis edytorski]

rość (daw.) — rosnąć. [przypis edytorski]

kwiaciaty — kwiecisty. [przypis edytorski]

pełgota — słaby, niekiedy gasnący blask. [przypis edytorski]