# [W ślad za górnym orszakiem obłoków przesuwnych...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. W zwiewnych nurtach kostrzewy. [W ślad za górnym orszakiem obłoków przesuwnych…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

W ślad za górnym orszakiem obłoków przesuwnych,
Co kształty w miarę biegu odmieniają stale,
Światła chodzą po łące w odstępach nierównych,
Jakby wzajem o sobie nie wiedziały wcale.

Nie wiadomo, co łąkę tak szerzy w bezmiary,
Czy ich zwiewność, czy cichość, czy ruch, czy jasnota?
Czy raczej nieustanna tych cieniów pierzchota[1],
Co się kryją — spłoszone — w parowy[2] i jary[3]?

Czekam, aż jedno z świateł, skupionych na jaskrze[4],
Dotrze do mnie wraz z przerwą obłoków na niebie
I w pierś moją uderzy — i cały się zaskrzę,
I łące nagle drogę rozwidnię do siebie.

pierzchota — ucieczka. [przypis edytorski]

parów — dolina o stromych, porośniętych roślinnością zboczach. [przypis edytorski]

jar — dolina, wąwóz. [przypis edytorski]

jaskier — niewielka roślina o drobnych kwiatach w kolorze żółtym, białym, czerwonym lub innym, występująca na podmokłych terenach. [przypis edytorski]