# [Zapłoniona czereśnia, przez wróble opita...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. W zwiewnych nurtach kostrzewy. [Zapłoniona czereśnia, przez wróble opita…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Zapłoniona czereśnia, przez wróble opita,
Skrzy bieliście[1] ku słońcu odziobaną pestę[2].
Korę, sokiem nabrzmiałą, żuk drasnął i przez tę
Drobną skazę żywicy płowa[3] kropla świta.

Jeszcze pod zlewą[4] rosy obfitej niezwykle
Kwiat się wątły ugina i ziemi dosięga,
I młodych jeszcze mrówek cwałująca wstęga,
Zachowując kształt w biegu, różowieje nikle.

Jakaż radość bezbronna i z jakąż łez siłą
Wzbiera we mnie i serce obnaża na światy,
Gdy zaoczę[5] tej nocy narodzone kwiaty
W miejscu, gdzie jeszcze wczoraj tych kwiatów nie było!

bielisty — biały. [przypis edytorski]

pesta — duża pestka. [przypis edytorski]

płowy — tu: jasny; szarożółtawy. [przypis edytorski]

zlewa (daw.) — ulewa. [przypis edytorski]

zaoczyć (rzad.) — zobaczyć. [przypis edytorski]