# [Żuraw skrzypi za furtą ogrodu...]

Bolesław Leśmian

# Bolesław Leśmian. Łąka. W zwiewnych nurtach kostrzewy. [Żuraw skrzypi za furtą ogrodu…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Żuraw[1] skrzypi za furtą ogrodu,
Słońce skrzy się w zadrach płotu tak nieznośnie,
Z gęstwy płynie dech przyziemny chłodu,
Wilga gwiżdże i dwugłośnie, i trójgłośnie.
Lubię dojrzeć ukradkiem
Kłos, co w kwiatach przypadkiem
Taki inny wzwyż rośnie.

Z odrobiną słońca w rdzawej blasze
Popod[2] klombem polewaczka[3] leży pusta.
Zdaje mi się, że dmuchnięciem zgaszę
Złotą muchę, co uderza w moje usta.
Obłok, prósząc przez drzewa
Skry[4] ogniste, powiewa,
Jak płonąca w dal chusta.

Ta murawa, wychmarzona z rosy,
Mym się oczom tak narzuca, jak dziwota,
Skoro jabłko, zjedzone przez osy,
Wskaże mi ją, dzwoniąc w ziemię, jak pięść złota.
Wzrok zdziwiony nią pieszczę,
Jakbym nie znał jej jeszcze
Za dni mego żywota.

żuraw — rodzaj prostej dźwigni umożliwiającej wyciąganie wiadrem wody ze studni. [przypis edytorski]

popod (daw.) — pod. [przypis edytorski]

polewaczka (pot.) — konewka. [przypis edytorski]

skra — iskra. [przypis edytorski]