# Etiuda okolicznościowa na ścięcie księżyca

Jarosław Lipszyc

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Leżałem na łóżku już spać
byłem świeżo po magicznym oku bo oczy rysowałem na trzech planach schematyczny skrót perspektywy światło gwiazd oczu oko
Prosta łącząca mnie z nimi

Na szybie odblask — nic nie wiem
o kilka metrów od okna wychylam się jak strzałka barometru jak barman wśród strzelców
StrzałZimny pociskChronić źrenice
koc drży noc drgnieje
mój rechot przeciągnięty tak żarem chichrał troll
przetrawione trafienie w sam strach

Podpaskę zmienia kobieta!

Kobieta schyla się patrzy na krew wrzuca do kosza na śmieci
(A!)
Kołysze się klapka śmietnika
kołysze się
śpi

Kobieta na zawsze traci krew z oczu i świeci dwojgiem szklistych białek
zlewających się w jedno jak wódka z mlekiem