# Lśnienie jesienne

Rudolf G. Binding

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Piękniej kłamstwo olśniewa.
Poblask śmierci pokrewny.
Znużonym lotem nad drzewa
Dygoce motyl niepewny.

Sztylety światła błądzące.
Srebrne więzy na wietrze.
Perły zamierające.
Obłudnie wonne powietrze.

Blakną i szumią purpury.
Blednie dywan złocisty.
Zwierzęta wklęte[1] w lazury.
Krajobraz uśpiony i czysty.

Gdzie blaskiem kryte, się mieni
Życie w mroczny swój kraniec,
Stąpamy, jasno olśnieni,
Skąd dziwny wabi nas taniec.

Śmiertelną fletnią wzywani,
Za szumem, co sny nam nawiewa,
Ku chleba słodyczy rozśmiani[2],
Owoce strącając z drzewa.

wklęty — umieszczony za pomocą czarów. [przypis edytorski]

rozśmiany — dziś popr.: roześmiany. [przypis edytorski]