# Do D... D...

Adam Mickiewicz

# Adam Mickiewicz. Do D… D…

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Moja pieszczotka gdy w wesołej chwili
Pocznie szczebiotać i kwilić, i gruchać:
Tak mile grucha, szczebioce i kwili,
Że nie chcąc słówka żadnego postradać,
Nie śmiem przerywać, nie śmiem odpowiadać,
I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać.

Lecz mowy żywość gdy oczki zapali
I pocznie mocniej jagody[1] różować,
Perłowe ząbki błysną śród korali:
Ach! wtenczas śmielej w oczęta poglądam[2],
Usta pomykam[3] i słuchać nie żądam,
Tylko całować, całować, całować.

jagody (tu daw.) — policzki. [przypis edytorski]

poglądać — dziś: spoglądać. [przypis edytorski]

pomykać — tu: zamykać a. gonić. [przypis edytorski]