# Do Maryi Łempickiej w dzień przyjęcia Komunii Świętej

Adam Mickiewicz

# Adam Mickiewicz. Do Maryi Łempickiej

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> W dzień przyjęcia komunii świętej

Dziś cię za stołem swym Chrystus ugościł,
Dziś Anioł tobie niejeden zazdrościł;
Ty spuszczasz oczy, które Bóstwem gorą!
Jak ty mnie swoją przerażasz pokorą!
Święta i skromna!… Grzesznicy nieczuli,
Gdy my w spoczynku skroń ospałą złożym,
Tobie, klęczącej przed Barankiem Bożym,
Jutrzenka usta modlące się stuli.
Wtenczas zlatuje Anioł twój obrońca,
Czysty i cichy jak światło miesiąca[1]:
Zasłonę marzeń powoli rozdziela,
A troskliwości pełen i wesela,
Z takiem[2] nad tobą schyla się objęciem,
Jak matka nad swem sennem[3] niemowlęciem.
Jeżeli promień nieśmiertelnej łaski
Zbyt żywo w oczach Anioła jaśnieje
I gdy się senna[4] zbyt żywo rozśmieje,
Anioł łagodnie przygasza swe blaski,
Stula nad senną zasłonę marzenia
I odlatuje, biorąc twe westchnienia;
Lecz nim odleci, kładzie wdzięki nowe,
Jak nowe suknie dziecięciu pod głowę.
Tak się piastunka jego co dzień budzi,
Z nową miłością u Boga i ludzi:
Ja bym dni wszystkich rozkosz za nic ważył,
Gdybym noc jednę[5] tak jak ty przemarzył.

miesiąc (daw.) — księżyc. [przypis edytorski]

takiem — daw. forma N. lp r.n.; dziś popr.: takim. [przypis edytorski]

swem sennem — dziś popr. forma N. lp r.n.: swym sennym. [przypis edytorski]

senna — tu: uśpiona, pogrążona we śnie osoba. [przypis edytorski]

jednę — dziś popr. forma B lp.: jedną. [przypis edytorski]