# Kuźnia

Krystyna Miłobędzka

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

mieć ją żeby rozkuć co od lat się toczy

mieć ją gdyby raz nawet cicha i zbadać skąd głos uderza

z tych oczu co swoje wypatrzyły w ogniu

nadstawić bolące od pola brać ulgę

mieć ją żeby z niej poręczyć duszę, poręcznie wygiąć rzecz
polną — zapamiętam się w progu i ani rusz dalej, a w ręce już
chłodem z wczesnych stron ciągnie

przed czarnym mnie zostawili

rozeznaję co żelazne co polne

kiedy mignie co w co, we wszystkie pola stąd stłoczone po-
chwytane między między, mam z nich pociechę, czasami
się zdarzą