# W gospodarstwie

Krystyna Miłobędzka

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Jak to w gospodarstwie, raz wzejdzie, raz uschnie. Głupie
się urodzi, chociaż dwie głowy widać, do latania niezdatne
ma pióra jak ulał, nie po myśli, nie po naturze. Rok po roku
przychówek niby jest, niby nie ma, ale liże ręce. Zadanie moje:
NIC przygotować dla wszystkiego stworzenia,
co w tak lichą skorupę zechce.