# Mój Adamito - widzisz, jak to trudne...

Juliusz Słowacki

# Juliusz Słowacki. Mój Adamito — widzisz, jak to trudne…

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Mój Adamito — widzisz, jak to trudne
Uprawiać cnoty pustynie odludne,
Jaki pot wielki z człowieka się leje,
Gdy o ideał stoi lub idee.

Dawniej ci ręce jezuitów plotły
Wianeczki i te śpiącemu wkładali,
Leciałeś jako komeciane miotły,
Sił nie zużywszy — byłeś coraz daléj.

Dawniej ploteczka szła na kształt zegarka
I ciągle twymi wiewała sztandary,
Lepsza niż sonet, plotka soneciarka,
Pełniejsza miodu — niż obce puchary.

Medale rosły w olbrzymie posągi,
Kurwy odeskie zmieniały [w] grafinie,
Nie tak to widzisz, Adamitku, nynie[1],
Nie tak to nynie — jak to było ongi[2].

Dziś jezuityzm jak wąż ciebie łamie,
Sam go wskrzesiłeś… widzisz, mój Adamie!

nynie — właśc. ninie (daw.): teraz. [przypis edytorski]

ongi (daw.) — kiedyś. [przypis edytorski]