# Moja piosnka

Cyprian Kamil Norwid

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów nieba,
Tęskno mi, Panie.


*


Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
Popsować[1] gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim służą,
Tęskno mi, Panie.


*


Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony
Są jak odwieczne Chrystusa wyznanie:
„Bądź pochwalony!”
Tęskno mi, Panie.


*


Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej,
Której, już nie wiem, gdzie leży mieszkanie,
Równie niewinnej…
Tęskno mi, Panie.


*


Do beztęsknoty i do bezmyślenia,
Do tych, co mają tak za tak, nie za nie
Bez światłocienia,
Tęskno mi, Panie.


*


Tęskno mi ówdzie, gdzie któż o mnie stoi[2]?
I tak być musi, choć się tak nie stanie
Przyjaźni mojej!
Tęskno mi, Panie.

popsować — dziś: popsuć. [przypis edytorski]

któż o mnie stoi (daw.) — kto o mnie dba. [przypis edytorski]