# [Lubię, srebrny księżycu...]

Jean Moréas

# Jean Moréas. [Lubię, srebrny księżycu…]. tłum. Bronisława Ostrowska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Lubię, srebrny księżycu, kiedy blask twój pada
Na las nierównych masztów w leniwej przystani —
Lecz wolę, kiedy w parku pieści jaśń[1] twa blada
Ławkę, kędy się wsparłem na marmuru grani.

Lubię twój nów młodzieńczy i twej pełni blaski…
Lubię cię w pustki nocnej bezmiernych równinach,
I nad cichem jeziorem, nad srebrnymi piaski —
I w mym drogim Paryżu na smukłych kominach.

jaśń — jasność, blask. [przypis edytorski]