# Młoda dziewczyna mówi

Jean Moréas

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Cząbry rzekły: kocha ciebie tak,
Że do stóp twych padł, jak ranny ptak!
Na dzień przyjścia zładź[1] mu się i zwól[2].
— «Nie schlebiajcie, próżne cząbry pól:
Zmiłuj się Bóg nad mą duszą! »

Stokroć rzekła: Czemu dałaś mu
Całą wiarę dziewiczego snu?
Serce jego przepalone rdzą…
— «Późno, stokroć, szepczesz radę twą!
Zmiłuj się Bóg nad mą duszą!»

Szałwie rzekły: zbądź[3] czekania mąk,
Innych ramion go kolebie krąg…
— «Szałwie smutne, szałwie we łzach ros!
Chcę was wszystkie dzisiaj wpleść w mój włos!
Zmiłuj się Bóg nad mą duszą!»

zładzić — tu: uładzić; upiększyć a. podporządkować. [przypis edytorski]

zwolić — tu: podporządkować. [przypis edytorski]

zbyć — tu: pozbyć się, zrezygnować. [przypis edytorski]