# [Róże, które kochałem...]

Jean Moréas

# Jean Moréas. [Róże, które kochałem…]. tłum. Bronisława Ostrowska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Róże, które kochałem, z każdym dniem więdnieją[1]…
Nie wszelki czas jest nowym pąkowiom przychylny.
Zefir wiał już dość długo. Niech teraz koleją,
Mrożący w biegu rzeki, zadmie wicher silny.

Czemuż w tak głośne pienie uderzasz, rozkoszy?
Zaż[2] nie wiesz, że szaleństwem jest, gdy wciąż do woli,
Bez powodu twe przyjście porusza i płoszy
Pod dłonią moją strunę winną Melancholii.

więdnieją — dziś popr.: więdną. [przypis edytorski]

zaż (daw.) — czy, czyż. [przypis edytorski]