# [Na skraju łączki mokrej...]

Tristan Derème

# Tristan Derème. [Na skraju łączki mokrej…]. tłum. Stefan Napierski

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Na skraju łączki mokrej, gdzie się ze mną sprzeczasz,
Auroro, dużo żółtych uszczknąłem porzeczek,
W podłuż drogi, gdym zrywał garście morw i ożyn[1]
Zielonych, posmak warg jej gorzkich we mnie ożył,
Uśmiech żalu, gdy łzy jej płoche scałowałem.
Krowy dzwoniące kroczą z obór bardzo białych
I pasą się na łęgach[2] wokoło zagrody.
Nie ma jej; tedy zmiąłem jedną różę bladą,
Wśród stronic antologii susząc kruche płatki,
Przy świecy, zmierzchem, wonne przetłumaczę kartki.

ożyna (gw.) — jeżyna. [przypis edytorski]

łęg — podmokła łąka. [przypis edytorski]