# [Na Wawel, na Wawel...]

Edmund Wasilewski

# Edmund Wasilewski[1]. [Na Wawel, na Wawel[2]…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Na Wawel, na Wawel,
Krakowiaku żwawy,
Podumaj, potęsknij,
Nad pomnikiem sławy;
Dzieje twojej ziemi
Na grobowcach czytaj,
Twoich wodzów groby
Uściskiem powitaj

Popatrz się po górach,
Po dołach, równinach —
Nie dziewic[3] miłością
Krew ci płynie w żyłach;
Tu twych ojców kości,
Bieleją spod sochy[4],
Tam w powietrzu drgają
Braci twoich prochy.

Przyłóż usta do nich
I słodycz wysysaj,
Na ich łonie głowę
Do snu ukołysaj[5];
Do snu ukołysaj,
Niech się przyśnią tobie,
Tysiące tysięcy,
Co już leżą w grobie.

Edmund Wasilewski — w wydaniu źródłowym nie podano nazwiska autora. [przypis edytorski]

Wawel — zamek na wzgórzu nad brzegiem Wisły na Starym Mieście w Krakowie, dawna siedziba królów Polski; w kryptach pod katedrą wawelską znajdują się groby władców, wieszczów i bohaterów narodowych. [przypis edytorski]

dziewica — tu: dziewczyna, panna. [przypis edytorski]

socha — daw. drewniane narzędzie rolnicze stosowane do orki. [przypis edytorski]

ukołysaj — dziś popr. forma 2 os. lp trybu rozkazującego: ukołysz. [przypis edytorski]