# Do Aleksandry

Daniel Naborowski

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ma śliczna Aleksandro, gdybym świat miał w mocy,
Krwawy uraz na sercu nosząc we dnie, w nocy,
Dałbym ci go w zakładzie, serce okupując,
Lecz, nędznik, rozgniewane niebo na się czując[1],
I to, co mam, na ołtarz twój niosę z ochotą:
Krew swoję[2], zdrowie, wierność, stateczność i z cnotą.

rozgniewane niebo na się czując — szyk przestawny: czując, że niebo jest na mnie rozgniewane. [przypis edytorski]

swoję — dziś popr.: swoją. [przypis edytorski]