# Łazarz do bogacza

Daniel Naborowski

# Daniel Naborowski. Łazarz[1] do bogacza

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Bogaczu hardy, próżno śmiejesz się z nagiego:
Nago wchodzim na ten świat, nago pójdziem z niego,
Nagie sumnienie[2] Bóg sam jako czyste lubi,
Święta prawda nad wszytko nagością się chlubi,
Nagi miesiąc i gwiazdy, i okrąg słoneczny,
Nago wchodzi, wychodzi z ciała duch przedwieczny,
Nadzy nieba mieszkańcy, nadzy są bogowie.
Przyjdzie czas, o pstry kruku, kiedyć pogotowie[3]
Odbiorą cudze pióra; wtenczas swe nagości
I sprośny wrzód odkryjesz, i spróchniałe kości.

Łazarz — postać z Ewangelii wg św. Jana, wskrzeszona przez Jezusa. [przypis edytorski]

sumnienie — dziś popr.: sumienie. [przypis edytorski]

pogotowie (daw.) — przy tym, na dodatek. [przypis edytorski]