# Zwierzyniec

Bolesław Leśmian

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Flamingo[1], różowiejąc, smukli[2] się nad wodą
Skrzydlatego jedwabiu zaciszną urodą.
Sama dal tak w nim skupia swe znikliwe dzieje,
Że — czy leci, czy stoi — zawsze daleczeje[3].

Wielbłąd w słońcu zapłowiał[4] stąd o kroków siedem
Jak sprzęt Boży, okryty poniszczonym pledem[5].
Świat, co szuka oparcia dla swego zamętu,
Korzysta z pogarbionej ciszy tego sprzętu.

Ślepie, z których się słońce nigdy dość nie wylśni,
Patrzą na mnie z plamiście rozwrzaskanej[6] pilśni[7],
W której mrok się tygrysim gęstwi uścierwieniem[8], —
Ten sam mrok, co w ogrodzie był tylko — brzóz cieniem…

Pies mój, kwiat oszczekując, łbem się tuli ku mnie, —
By poistnieć w mym świecie trafnie i beztłumnie, —
I oczami po prośbie w twarz mi się człowieczy,
A ja wchodzę — w Mgłę zwierząt i w Tuman wszechrzeczy.

flamingo — flaming. [przypis redakcyjny]

smuklić się (neol.) — stać, będąc wysokim i wysmukłym. [przypis edytorski]

daleczeć — wydawać się dalekim. [przypis edytorski]

płowieć — tracić intensywność barwy pod wpływem działanie światła. [przypis redakcyjny]

pled — koc. [przypis redakcyjny]

rozwrzaskany — tu: krzyczący kolorami, plamami. [przypis edytorski]

pilśń — gęsty, zbity materiał z sierści lub wiórów. [przypis redakcyjny]

uścierwienie — neol. od rzecz. ścierwo, oznaczającego rozkładające się szczątki zwierzęcia. [przypis redakcyjny]