# Do spółczesnych

Cyprian Kamil Norwid

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

### I

I pożegnałem kraj, i brzegi znane
Odepchnąłem nogą, jak wioślarz z łodzi
Ziemię odpycha — i jak? odgarnia on pianę
Leniwo-płynną i luźną…
Kraj! — — gdzie każdy-czyn za wcześnie wschodzi,
Ale — książka-każda… za późno!

### II

Nogą odepchnąłem ten brzeg, co pokornie
Zgiął się pod moim obcasem;
I skrzypiał mi on, że jest męczeńskim, wytwornie
(Ale przeklinał mnie basem!).

### III

Och! wy — którzy śpiewacie krwawo i pożarnie,
Kiedyż?… zrozumiecie sąd?
Żyć wy radzi w dziejach, lecz żaden nie wie,
Że cali urośliście w krwi-ulewie,
Czyści i matematyczni, jak błąd!

### IV

Ciemna to pieśń jest — w zamian wy?… bardzo jaśni —
Szkoda tylko, że nigdy nie wiecie,
Czemu?… Umysł-mąż mówi: «Zaśnij!»
«Zaśnij!…» — mówi po tańcu mdłej[1] kobiecie.

> 1867, novembris, Parisiorum-Lutheciae[2]

mdły (daw.) — słaby. [przypis edytorski]

Parisiorum-Lutheciae — rzymska nazwa Paryża. [przypis edytorski]