# Święty-pokój

Cyprian Kamil Norwid

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

### 1

Jeszcze tylko kilka ciężkich chmur
Nie-porozpychanych nozdrzem konia;
Jeszcze tylko kilka stromych gór,
A potem — już słońce i harmonia!…
— Jeszcze tylko z hełmu kilka piór
W wiatru odrzuconych próżnię;
Jeszcze tylko jeden pękły grot —
Błyskawica jedna — jeden grzmot —
A potem — już nie!…

### 2

Tak samo i w życiu: czasów wir
Jezdnego na hipogryfie ima[1];
Gruby mu rozrywać każe kir,
Trumny przeskakiwać, których nié ma.
— Za czarnością trumien świta mir[2],
Wynagradzający słusznie;
I wciąż tylko jeden jeszcze trud —
Wysilenie jedno — jeden cud —
A potem — już nie!…

imać (daw.) — trzymać; tu: więzić. [przypis edytorski]

mir (daw.) — pokój, ład. [przypis edytorski]