# Oda VII

August von Platen

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Jeśli ukształtować zechcesz, naturo,
Przed oczami wszechświata jakowąś postać,
By okazać, co zdołasz, ulubieniec
Twej łagodności bezmiernej niechby miał ślad.

Wszystko niechaj w nim będzie harmonią,
Jako wiosna przepyszna, kwiatami rozwita[1], człon każdy;
Wszelakie gesty łaskawe,
Każde poruszenie przemiłe i lekkie.

Wszelako w każde rozmarzone oblicze ryjesz
Żyjącego ducha i ową, aczkolwiek radosną,
Przecie okrutną obojętność,
Co równoważy w spokoju żądzę i moc.

rozwity — rozwinięty. [przypis edytorski]