# Bogdajem

Bronisława Ostrowska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Bogdajem[1] rosła jako krzaki głogów
W słonecznym złocie,
Albo wykwitła wśród pustych rozłogów
Jako stokrocie.

Bogdajem była jako brzoza biała
Liście rozwiała,
Lub pokraśniała wśród leśnej gęstwiny
Jako kaliny.

Bogdajem była dziewanną tą złotą,
Słońca pieszczotą,
Albo wyrosła jak kwiecie kąkolu
We szczerym polu.

bogdajem (daw.) — żebym, obym; bodaj żebym. [przypis edytorski]