# Długi, przerwany pereł sznur

Bronisława Ostrowska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Nie wiem, czy piję złote wino,
Czy wiosennego kwiecia pył?
Czuję na oczach bajkę siną…
Wspomnienia jakieś w górze płyną,
Jakby girlandę z duchów wił.

Jak mocno pachną krwawe róże!
Płomień pochodni w dymach drży…
Łuny się kładą na marmurze,
I łzy z pochodni cieką duże —
Płonące krwawo smolne łzy.

Na biały marmur sypko spływa
Długi, przerwany pereł sznur…
Snują się marzeń mdłe przędziwa
I owych pereł struga żywa
Echowym pieśniom daje wtór…

Cienie się włóczą w kątach sali
Pomiędzy kolumn smukły las,
W kielichach wino krwią się pali —
I idzie stary sen z oddali —
I siada blady obok nas…

Z wolna mi w piersi serce chłodnie,
Kiedy mu patrzę twarzą w twarz…
Księżyc nad morzem lśni pogodnie,
I perły płaczą, i pochodnie,
I róże pachną…