# Owieczka i pasterz

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Strzygąc pasterz owieczkę nad tym się rozwodził,
Jak wiele prac ponosi, żeby jej dogodził.
Że milczała: «Niewdzięczna!» — żwawie[1] ją ofuknie[2].
Więc rzekła: «Bóg ci zapłać… a z czego te suknie?»

żwawie — dziś popr.: żwawo; szybko. [przypis edytorski]

ofuknąć kogo — robić komuś wymówki, mieć do kogoś pretensje. [przypis edytorski]